Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2013

ΟΙ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑΣ

ΚΑΡΛΟ ΤΣΙΠΟΛΑ

Ο Κάρλο Μαρία Τσιπόλα (1922 - 2000) ήταν ιστορικός και οικονομολόγος. Σπούδασε στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Παβίας, στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και στο London School of Economics. Δίδαξε σε διάφορα πανεπιστήμια της Ιταλίας και του εξωτερικού από την ηλικία των 27 ετών. Έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις αιτίες που οδήγησαν σε διάφορες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες κατά τη διάρκεια της ιστορίας αντί να εστιάσει στα γεγονότα και στις προσωπικότητες. Έγινε γνωστός από τις μελέτες του για τον υπερπληθυσμό (γράφει: «Στην γεωργική κοινωνία ο γέρος ήταν ένας σοφός. Στην καπιταλιστική κοινωνία είναι ένα ναυάγιο.») καθώς και για το εξαιρετικό του δοκίμιο περί της ανθρώπινης ηλιθιότητας.

Ο Πρώτος Νόμος
«Πάντα και αναπόφευκτα όλοι μας υποτιμάμε τον αριθμό των ηλίθιων ατόμων που κυκλοφορούν στην κοινωνία».

Είναι γεγονός πως άνθρωποι που κάποτε θεωρούσαμε λογικούς και νοήμονες αποδεικνύονται ηλίθιοι και με τις ενέργειές τους μας προκαλούν ζημιές και δυσκολεύουν τη ζωή μας καθώς εμφανίζονται ξαφνικά στα πιο ακατάλληλα μέρη τις πιο απίθανες στιγμές.

Ο Δεύτερος Νόμος
«Η πιθανότητα να είναι ηλίθιο ένα συγκεκριμένο άτομο είναι ανεξάρτητη από οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό αυτού του ατόμου».

Η ανθρώπινη ηλιθιότητα είναι ανεξάρτητη από την φτώχεια, την μόρφωση ή την κοινωνική τάξη. Το ποσοστό ηλίθιων ανθρώπων είναι το ίδιο ανάμεσα σε όλες τις κοινωνικές ομάδες.

Ο Τρίτος Νόμος
«Ηλίθιος ονομάζεται το άτομο που οι πράξεις του προκαλούν βλάβες σε ένα άλλο άτομο ή σε μία ομάδα ατόμων, χωρίς το ίδιο να αποκομίζει κάποιο κέρδος, ή ακόμα χειρότερα υφίσταται βλάβες και ο ίδιος».

Ένα ηλίθιο άτομο σε κατατρέχει χωρίς λόγο, χωρίς να προσβλέπει σε κάποιο πλεονέκτημα και επειδή η επίθεσή του αντιβαίνει στους νόμους της λογικής, σε βρίσκει απροετοίμαστο. Έτσι οι ηλίθιοι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι επειδή οι λογικοί άνθρωποι δεν μπορούν να κατανοήσουν την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά τους. Η ηλιθιότητα είναι μία από τις χειρότερες ασθένειες, διότι δεν θεραπεύεται. Ο ηλίθιος έχει πάντοτε την ίδια συμπεριφορά, βλάπτει τους υπόλοιπους χωρίς να το αντιλαμβάνεται.

Ο Τέταρτος Νόμος
«Οι άνθρωποι που δεν είναι ηλίθιοι πάντα υποτιμούν την καταστροφική δύναμη των ηλίθιων ατόμων. Συγκεκριμένα, οι άνθρωποι που δεν είναι ηλίθιοι παραβλέπουν πως η συναναστροφή με ηλίθια άτομα αποδεικνύεται τεράστιο λάθος, ανεξάρτητα από τις συνθήκες, τη χρονική στιγμή και τον χώρο».

Ηλίθια άτομα υπάρχουν ακόμα και ανάμεσα στις εξέχουσες προσωπικότητες κάθε κοινωνίας. Η ανθρωπότητα έχει υποστεί τεράστιες απώλειες εξαιτίας ηλίθιων ατόμων τα οποία είχαν εξουσία. Ούτως ή άλλως η εξουσία αποβλακώνει όπως έχει γράψει ο Νίτσε, πόσο μάλλον όταν αυτή βρίσκεται στα χέρια ηλίθιων οι οποίοι έχουν θέση στην πολιτική, ή υπήρξαν αρχηγοί κρατών, στρατών κλπ.

Ο Πέμπτος Νόμος
«Ο ηλίθιος άνθρωπος είναι το πιο επικίνδυνο είδος ανθρώπου».

Εξαιτίας των ηλίθιων, η κοινωνία ζημιώνεται στο σύνολό της και κάνει βήματα προς τα πίσω.